“In de melding naar de bemanning schrijf ik dat de situatie gespannen is. M’n collega’s bellen meteen op: ‘is het veilig genoeg om hierheen te gaan’?”
Verpleegkundig meldkamercentralist Danique schrijft over haar meldingen op de meldkamer ambulancezorg.
Best een grote wond
De telefoon gaat af op de meldkamer ambulancezorg.
👨 “Mijn collega heeft met een slijptol zijn hoofd geraakt en nu heeft hij een wond op zijn hoofd. Best een grote wond, boven zijn oog. We drukken het af met een T-shirt, maar gelukkig bloedt het niet zo hard”, vertelt de stem aan de telefoon.
Meneer blijkt goed aanspreekbaar, is niet misselijk, niet duizelig en hij voelt zich eigenlijk best goed.
👨 “Ik denk dat het gehecht moet worden,” licht de melder toe.
Geen ambulance, wel advies
Ik leg ze uit dat ze het beste een schone theedoek kunnen pakken, die er flink tegenaan moeten drukken. “Je kunt dan naar de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp rijden om de wond schoon te laten maken en te hechten”, vertel ik de melder. Maar met mijn advies lijkt hij het absoluut niet mee eens.
👨 “Er MOET een ambulance komen.”
Ik probeer rustig uit te leggen dat de ambulance niet zo veel kan toevoegen. Een ambulance hecht nu eenmaal geen wonden. Hij krijgt het snelst de beste zorg als ze meneer zelf in de auto vervoeren naar de spoedeisende hulp. De melder wordt boos en dat laat hij merken.
Hij verheft zijn stem en eist een ambulance.
👨 “We gaan niet zelf met hem de auto in.”
Paniek
Ik begrijp heus wel waar de frustratie vandaan komt. De melder is in paniek, maakt zich zorgen en dan is het spannend om zelf te vervoeren. Maar wij weten wat we doen en we maken goede zorgafspraken met de melders. “Als het onderweg niet gaat of het slachtoffer gaat achteruit, dan zet je de auto aan de kant en bel je ons terug”, voeg ik toe.
Maar de onrust neemt toe. Omdat de situatie uit de hand begint te lopen besluit ik om toch een ambulance te sturen.
Is het veilig?
In de melding naar de bemanning schrijf ik dat de situatie wat gespannen is. M’n collega’s bellen meteen op: “is het voor ons veilig om hier samen heen te gaan?”, vragen ze.
Een zeer terechte vraag. Onze veiligheid staat immers voorop.
Politie
Samen maken we de beslissing om de politie niet meteen mee te sturen. De melder en patiënt krijgen namelijk waar ze om vroegen. We maken de inschatting dat de situatie zal kalmeren. Wel bel ik de politie. Ik vertel ze over de melding en hoe deze is gelopen. De politie laat een eenheid stand-by staan in de buurt van het adres. Mocht het nodig zijn, dan kunnen ze heel snel ter plaatse zijn.
Zonder dat we elkaar gezien hebben ontstaat er een hele mooie samenwerking tussen de ambulance, politie en de meldkamer.