Wilsbekwaam of veiligheid?

In een seconde verandert Bert in een schuimbekkend wild beest met ongekende oerkracht. Rollend gaan we over straat met z’n allen.

Ambulanceverpleegkundige Jorre schrijft over zijn avonturen op de ambulance. Dit keer over verslaving.


Het is een warme en drukke zomeravond in de stad. Zoeven is een man aan komen wankelen bij een vol terras, omgevallen en hard met zijn hoofd tegen een stenen muurtje gekwakt. Om vervolgens kort na elkaar drie epileptische insulten door te maken.

Een oude bekende

Het is Bert, een bekende van ons. Bert heeft een drugsverslaving en een brede smaak. Speed, GHB, alcohol, Bert kijkt niet zo nauw. En hij combineert graag.

Als we arriveren zit hij tegen het muurtje. De politie is er ook al. Bert is min of meer bij kennis, maar maakt ongecontroleerde bewegingen met zijn armen, benen en kaken. Het enige dat we uit hem krijgen is een welgemeend, ‘ZZZODEMIEZZER OPV!!’.  Met consumptie.

Bescherming

Hoezeer we Bert zijn vrijheid en zelfbeschikking gunnen, we kunnen hem in deze staat niet laten lopen. Uiteraard staat hij stijf van de dope, maar mogelijk heeft Bert ook schade in zijn hoofd van de val. Een insult is wat dat betreft een veeg teken, laat staan drie.

Je kan natuurlijk zeggen dat het zijn eigen schuld is. En dat het geen zin heeft om mensen te helpen die niet geholpen willen worden. Maar het oplopen van een verslaving is geen eigen keuze en de gevolgen ervan ook niet. Bert is momenteel niet wilsbekwaam. En dus zijn we verplicht hem voor zijn eigen veiligheid mee te nemen naar het ziekenhuis, ook als hij dat niet wil. En hij wil écht niet.

 

Bert is gevallen op straat na een epileptisch insult. De ambulance komt aangereden om hem te helpen.

Let op; vanwege privacy zijn namen en omschrijvingen gepseudonimiseerd en is de foto in deze blog fictief

Plan B

Het afgelopen kwartier praat ik al als Brugman om Bert zover te krijgen op eigen beweging mee te gaan, maar hij blijft bij zijn eerdere standpunt. Het wordt tijd voor plan B.

Met zachte, maar besliste hand proberen we hem nu op de brancard te krijgen samen met de politie. In een seconde verandert Bert in een schreeuwend en schuimbekkend wild beest met ongekende oerkracht. Rollend gaan we over straat met z’n allen. De mensen op de terrassen krijgen diner én een show vanavond.

Een troef

Gelukkig heb ik nog een troef achter de hand, midazolam, een krachtig kalmeringsmiddel. Bert heeft vanwege zijn verslaving een aardige tolerantie wat betreft psychoactieve stoffen, maar van deze prik heeft hij niet terug. Slapend als een pasgeboren baby leveren we hem even later af op de Spoedeisende Hulp. Voor zolang als het duurt.

Meer blogs lezen? Ga hier verder