“Na nog eens bellen en kloppen en het juiste huisnummer controleren vragen we de politie erbij om de voordeur te forceren. Krakend klapt de deur met een laatste dreun uit zijn sponning.”
Ambulanceverpleegkundige Jorre vertelt over zijn, soms ietwat bijzondere, avonturen op de ambulance.
Een dichte deur
👩⚕️ ‘Mevrouw doet niet open!’, roept de huisarts vanaf de voordeur zodra we uit de ambulance stappen.
👩⚕️ ‘Misschien is ze onwel geworden!’
Een dame belde zojuist de huisartsenpraktijk vanwege pijn op haar borst. Dat kan duiden op hartklachten. De huisarts heeft ons onmiddellijk gevraagd en is zelf ook naar het adres komen hollen. Samen staan we nu voor een potdichte deur.
Na nog eens bellen en kloppen en het juiste huisnummer controleren vragen we de politie erbij om de voordeur te forceren. En ook een tweede ambulance omdat dit mogelijk wel eens uit zou kunnen draaien op een reanimatie.
Bonkie
De collega’s van de politie zijn er snel met een handzame stormram, liefkozend ‘bonk’, ‘bonkie’ of ‘de grote sleutel’ genoemd. Voortvarend gaat men aan de slag. Hout splintert, glas rinkelt en op straat ontstaat een oploopje van nieuwsgierige voorbijgangers.
Krakend klapt de deur met een laatste dreun uit zijn sponning.
👮 ‘POLITIE!!’ roept de politie.
🚑 ‘AMBULANCE!!’, roep ik, om niet achter te blijven.
👩⚕️ ‘OH NEE!!’, roept de huisarts, die net een telefoontje krijgt.
Werkadres
Er blijkt namelijk sprake van een misverstand. Mevrouw belde niet vanuit huis, maar vanaf haar werk.. Omdat het werkadres twee straten verderop zit rijden we daar maar heen, samen met de huisarts. Na onderzoek stellen we vast dat de mevrouw in kwestie pijn in haar rug heeft in plaats van pijn op haar borst.
Professioneel
We laten haar achter in bijzijn van de huisarts die een recept uit gaat schrijven voor pijnstillers én een recept voor een nieuwe voordeur. Professioneel als we zijn wachten we even met écht hard lachen tot we weer in de auto zitten.