In mijn beste Oxford Engels krijgen we meneer met een hoop ‘if you wouldn’t mind’ en ‘would you be so kind, sir’ uiteindelijk uit de auto, op de brancard en in het ziekenhuis voor verder onderzoek.
Ambulanceverpleegkundige Jorre schrijft over zijn avonturen op de ambulance. Dit keer met een verfijnde Engelse senior, wiens nachtelijk spookrijden wellicht een medische oorzaak heeft.
Midsomer Murders
‘This is absolutely, bloody ridiculous!!’, klinkt er op hoge toon uit een Landrover met Britse kentekenplaten. Achter het stuur zit een grijze heer op leeftijd die zo lijkt weggelopen uit een aflevering van Midsomer Murders. Inclusief gouden bril, tweedjasje en een hete aardappel in de keel.
Gaan dwalen
Het is drie uur ’s nachts en deze man kwam net spookrijdend op de snelweg een politieauto tegen. Na een korte achtervolging is het voertuig klemgereden tegen de vangrail. Meneer zelf is zich van geen kwaad bewust en denkt dat hij zich in Engeland bevindt. Omdat hij niet lijkt te hebben gedronken, maar zich wel erg vreemd gedraagt zijn wij door de politie gevraagd ter beoordeling.
Highly inconvenient
Als ik mijn hoofd in de auto steek is het meteen duidelijk dat deze gentleman normaal de lakens uitdeelt en niet zit te wachten op mijn bemoeienis. Hij moet naar een belangrijke afspraak en nu staan ineens al die politieagenten in de weg. Highly inconvenient. Dat hij niet meer weet waar en met wie hij heeft afgesproken zijn niet mijn zaken wat hem betreft.
Penetrant luchtje
Alles heeft de air van een succesvol ondernemer op reis. Alleen de penetrante urinelucht die om de man heen hangt doet afbreuk aan het plaatje. En doet mij vermoeden dat de man mogelijk door een urineweginfectie een delier heeft ontwikkeld. Oudere mensen kunnen daar zowel letterlijk als figuurlijk de weg van kwijtraken.
Geluk bij een ongeluk
Het lijkt een geluk dat deze meneer in holst van de nacht is gaan dwalen. Nu is het een opvallend doch onschuldig incident, maar als hij tijdens het spookrijden frontaal op een tegenligger was geklapt hadden we een andere hulpverlening kunnen hebben.
In m’n beste Oxford
Het is alleen nog zaak om de heer uit zijn auto te praten, want tot nu toe weigert hij uit te stappen. En knokken met patiënten doe ik liever niet. Afhankelijk van de situatie en de persoon kan ik gemoedelijk, jolig of juist streng zijn, maar nu kies ik voor een formeel register en een stiff upper lip. In mijn beste Oxford Engels krijgen we meneer met een hoop ‘if you wouldn’t mind‘ en ‘would you be so kind, sir‘ uiteindelijk uit de auto, op de brancard en in het ziekenhuis voor verder onderzoek. Splendid.
Meer blogs lezen? Ga hier verder