Alles beweegt, knippert en maakt herrie. Deze man heeft geen kerstdorp, hij wóónt in een kerstdorp.
Ambulanceverpleegkundige Jorre vertelt over zijn, soms ietwat humoristische, avonturen op de ambulance
Het is kerstochtend, voor dag en voor dauw. We spoelen net ons eerste plakje kerststol weg met een kop koffie als we een rit krijgen. Een oude baas heeft gebeld dat hij zich benauwd voelt.
Tas al gepakt
Als we even later hoog boven in een flat de lift uitkomen staat de heer al buiten zijn voordeur met jas en tas. Klaar om meteen mee te gaan naar het ziekenhuis.
‘We zullen u eerst moeten onderzoeken om te kijken wat er loos is, meneer.’
‘Ow nou, doe maar effe dan.’
‘Zullen we dat in uw woning doen in plaats van in de vrieskou hier buiten op de galerij?’
‘Ik heb verdorie nét de hele bende uitgedaan daarbinnen!’
‘Kunt u dat niet weer even aandoen?’
De beste tijd om te pieken
Hoestend en mopperend opent de man zijn voordeur en verdwijnt in een donker halletje waar we hem met stekkers horen rommelen.
Het volgende moment stroomt er uit de woonkamer een golf van hels kabaal en licht. Knipperend staren we stomverbaasd naar iets dat eruit ziet als een koortsdroom van de kerstman.
Een kerstdorp
Echt overal in de kleine flat staan kersthuisjes, kerstfiguurtjes en andere tierelantijnen. Er rijden meerdere treintjes rond en aan het plafond cirkelen engelen en arresleeën met rendieren. Alles beweegt, knippert gekleurd licht en maakt herrie. Deze man heeft geen kerstdorp, hij wóónt in een kerstdorp.
De complete inboedel lijkt opgeofferd voor deze collectie. Midden in de kamer staat tussen alle drukte één eenzame eetkamerstoel en een asbak op een voet. Verder loopt er een slingerend paadje van 15 centimeter breed richting de keuken.
Plomp
De totale aanblik is eerder treurig dan feestelijk. Zo te zien verwacht deze meneer weinig visite.
Zoekend naar een plekje om mijn monitor neer te zetten schop ik met mijn maat 45 veiligheidsschoen meteen klingelend een huisje omver.
‘Hé, kijk eens uit waar je loopt, uilskuiken!’
‘Sorry meneer, het staat hier nogal vol.’
‘Nonsens. Ik loop hier ook rond en ik gooi niks om.’
De post
Uiteindelijk lukt het om onze patiënt na te kijken in de schaduw van een van 3 (!) manshoge kerstbomen. De klachten blijken mee te vallen dus we maken voor meneer een afspraak op huisartsenpost waar hij over een half uurtje al terecht kan.
Een welwillende buurman is ook wakker en onmiddellijk bereid om meneer daar even heen te brengen.
Driving home for Christmas
Wij rijden zonder toeters en bellen terug naar onze post. Gelukkig maar, want we zijn inmiddels al wat overprikkeld.