‘Ondanks dat zijn enkel de verkeerde kant op staat valt de pijn mee. Dat heeft waarschijnlijk te maken met de pijnstillers die hij zelf in vloeibare vorm al tot zich heeft genomen.’
Ambulanceverpleegkundige Jorre schrijft over zijn avonturen op de ambulance. Na een beschonken diagnose houdt hij een vaderlijk gesprek over vriendschap.
Koning alcohol
Het is zaterdagnacht en Koning Alcohol regeert met jolige hand over de stad. We ontfermen ons buiten een discotheek over een jongeman die vervelend is gevallen op een glijbaan van bier en zweet die door moest gaan voor dansvloer. Ondanks dat zijn enkel de verkeerde kant op staat valt de pijn mee. Dat heeft waarschijnlijk te maken met de pijnstillers die hij zelf in vloeibare vorm al tot zich heeft genomen. Hij is namelijk zo zat als een hoepel.
Doorlopen mascara
Net als we de patiënt op de brancard hebben word ik op mijn schouder getikt. ‘Benzz u van ze ambulanzz’, vraagt een meisje met doorgelopen mascara en een adem waar je behang mee kan verwijderen. ‘Welnee joh, we hebben die pakken en die knalgele bus gehuurd voor een feestje’ grap ik voor ik mezelf kan inhouden. ‘Ow..zorry’, antwoordt de jongedame met een glazige blik waarop ze weg wil wankelen.
Gaaz nie goe daar
Ik beken dat we echte ambulance zijn in plaats van een carnavalsnummer en informeer wat er aan de hand is. ‘Hez gaaz helemaal nie goe daar…’ Wát krijg ik niet helemaal duidelijk, maar ze wijst naar een groepje jongeren even verderop. Ik besluit te gaan kijken terwijl mijn collega ter plaatse blijft.
Tussen een paar fietsen zit een jongeman verdwaasd op zijn billen. Een handvol vrienden staan er bedremmeld omheen. Ik kijk de jongen na. ‘Hij is kratje lam, maar verder niks’, stel ik zijn beschonken diagnose. ‘Ow…’ klinkt het besluiteloos. ‘En wat moeten we nu doen, meneer?’
Een vaderlijk gesprek
Vaderlijk spreek ik de jongelui toe over de waarde van vriendschap in goede én slechte tijden en het principe van ‘samen uit, samen thuis’. Daarop komen ze in actie. Er wordt een taxi aangehouden en ik zorg voor wat braakzakjes en goede adviezen.
Als ik terugkom bij mijn collega heeft de pechvogel met de enkel ondertussen de slappe lach gekregen. Schuddebuikend rijden we door de nacht richting het ziekenhuis. Een troep katers volgt ongetwijfeld later…
Meer blogs lezen? Ga hier verder